Zwemtietstruggles

Jawel, jawel: I’m back! Niels en ik hebben een heerlijke vakantie gehad, maar nu is het weer tijd om te bloggen! Dus ga lekker zitten, en geniet van de volgende blog!

Een week voor onze vakantie naar Kroatië, waren Niels en ik ook al vrij. En wat konden we met die hitte beter doen dan een beetje afkoelen bij een meer in de buurt? Heerlijk even zwemmen en alvast het eerste biertje openen op onze vakantie!

Bij aankomst zakte me de moed in de schoenen. Overal waar ik keek zag ik prachtige meiden paraderen in bikini. In mijn gedachten zeiden ze allemaal: “Kijk mij er eens mooi bijlopen, met mijn prachtige lichaam, een bikini en vooral; 2 borsten.”

Tijdens het kopen van mijn badpak had ik er totaal geen moeite mee gehad. Ik was zelfs heel blij; eindelijk weer vrouwelijk in weinig kleding! En dat het een badpak was, nam ik wel voor lief. Deze paste het beste en zo kon mijn zwemtiet ook niet verschuiven. Dus helemaal blij verliet ik de winkel.

Maar dat veranderde totaal toen ik aankwam bij het meer en in mijn badpak op de handdoek zat. Niels zag meteen dat er wat was en vroeg aan me of het ging. Pas toen hij dit zei, realiseerde ik me dat onzekere Jacintha terug was. En dat was nou net wat ik de afgelopen maanden achter me gelaten dacht te hebben.

“Maar wat had ik dan gedacht?” sprak ik mezelf toe. “Dat ik zonder enige moeite of emotie deze nieuwe fase inging? Beetje simpel gedacht, denk je niet? Misschien moet je je eens voorstellen dat al deze prachtige tweeborstige vrouwen vrienden van je zijn. Ik weet zeker dat ze trots op je zouden zijn dat jij hier nu in een badpak, met een zwemtiet, tussen al dit prachtigs loopt. Dus raap jezelf bijeen, en paradeer net zo trots rond als alle andere vrouwen; jij hebt namelijk écht een reden om trots te zijn.”

Mijn eigen speech werkte goed; de rest van de middag heb ik ontspannen en best een beetje trots rond geparadeerd. En dit was dé manier om de vakantie goed in te luiden.

Samen met Nelis!

Samen met Nelis!

Eenmaal aangekomen in Kroatië, was eigenlijk het eerste wat we deden zwemmen in de prachtige zee. Met het meertje nog vers in mijn geheugen paradeerde ik richting de zee. En ik moet zeggen; ik was heel opgelucht toen ik alle huisvrouwen, oma’s en normale vrouwen zag lopen. Hier hoefde niemand te paraderen, hier lag iedereen écht te ontspannen en was het niet belangrijk hoe je eruit zag. Mooi! Dit kan nog wel eens een hele fijne vakantie worden.

En dat werd het! Naast alle fantastische dingen die we hebben gedaan (waar ook nog blogjes over komen), waren de dagen aan het strand heel erg fijn en ontspannen.

Ik werd na een aantal dagen zelfs laks in het beschermen van m’n zwemtiet! Mijn zwemtiet is hol zodat er water achterlangs kan en hij niet steeds vastplakt aan m’n lichaam. Maar daardoor is het ook makkelijker te zien dat hij nep is tijdens bijvoorbeeld het bukken of uit het zwembad klimmen. De eerste dagen lette ik nog heel goed op dat niemand het zou zien. Maar daarna dacht ik: fuck it! Ik wil ook lekker ontspannen op vakantie en dat kan pas als ik dit ook los kan laten. En wat als mensen het zien? Ik heb tijdens de chemo geleerd dat mensen alleen op zichzelf letten, dus áls ze m’n zwemtiet al zien, dan zien ze dat ik de strijd heb gewonnen! Niets om je voor te schamen lijkt me.

In badpak bij ons persoonlijke paradijsje.

In badpak bij ons persoonlijke paradijsje.

Er is één moment geweest waarop ik weer even moest slikken. Niels en ik maakten een tocht op de mountainbike langs een prachtige kustlijn. Om even uit te rusten, zochten we een strandje op. Pas toen we in het water stonden, kwamen we erachter dat het een semi-naakt-strand was. Het aantal geslachtsdelen en borsten dat we zagen was gelijk aan het aantal zwembroekjes en bikini’s.

Ik was de afgelopen dagen al blij dat ik zo trots op mezelf kon zijn en nu werd ik geconfronteerd met allemaal borsten waar ik niet op zat te wachten. Maar toen bedacht ik me dat juist de mensen hier waarschijnlijk een hele andere instelling hadden dan de meiden bij het meertje. Niet “kijk mij eens mooi zijn” maar “lekker vrij, we zijn allemaal gelijk”. Deze ontdekking heeft me geholpen om ook daar ontspannen te kunnen zitten. En die plek werd zelfs ons persoonlijke paradijsje, want wat was het daar verschrikkelijk mooi!

De afgelopen weken heb ik dus weer veel over mezelf geleerd. Ik heb onzekere Jacintha weer even de hand geschud, maar uiteindelijk ook uitgezwaaid. Want ook al zouden mensen m’n zwemtiet zien zitten; dan zien ze ook meteen hoe fucking sterk ik dit jaar geweest ben!

13 comments

  1. Marike says:

    Je bent een topper Jacintha! Heel knap dat je zowel je onzekere gevoelens toelaat (helemaal logisch dat die er óók zijn ), maar jezelf ook weet op te peppen en kunt genieten. En een heel leuk badpak! Staat je goed! Die van jou is nog best laag vind ik, fijn dat dat kan! (ik heb best een lelijke vind ik zelf omdat ik echt een deuk heb/had).

    Lekker nagenieten van jullie fijne vakantie ! Wie weet lig jij er volgend jaar ook weer met twee borsten 🙂

  2. Wessel says:

    Ik wist niet eens dat zoiets bestond, wat handig! En ook vet goed dat je gewoon gaat zwemmen, Jacintha, ik denk dat heel veel vrouwen dat niet meer zouden durven!

    PS
    Jullie hebben tegenwoordig zo’n beetje hetzelfde kapsel! Da’s vast goedkoop met gel enzo :P.

  3. jose van brenk weggelaar says:

    Hallo Jacyntha,

    Weer mooi geschreven en heel duidelijk je gevoelens opgeschreven.
    Je ziet er goed uit in je zwempak en je mag trots met je gezonde en zwemtiet vooruitlopen.
    Jouw beschrijving van het controleren als je uit het water komt of je zwemtiet nog goed zit doet mij aan vroeger denken dat ik een jaar of 18 was en cup AA had. Ik had een bikini met van die platic voorgevormde cups,
    Die als je op je buik ging liggen indeukte en als je uit het zwembad kwam omhoog schoten. Als meisje van 18 had ik datzelfde schaamte gevoel en ook zo onzeker.
    Jij zult dit ook overwinnen, zeker met zo’n lieve vriend, die jou mooi vindt zoals je bent.
    Nog veel zwemplezier.
    En tenslotte ben ik nog steeds niet volmaakt,
    Maatje 48 met een cup B tje en mijn man vindt mij ook goed zoals ik ben.

  4. Ben says:

    Wat weer een waanzinnig mooi verhaal. Niet alleen het verhaal, maar vooral jouw opvattingen, jouw instelling en jouw relativeringsvermogen maken mij zo fucking trots. Het is moeilijk om een gradatie te vinden voor mijn trots, maar gevoelsmatig komt het overeen met hondsdolheid.

  5. karin says:

    Lieve Jachinta, je bent mooi zoals je je voelt meid. Jij mag trots zijn op je lichaam en geest.
    Laat zien wie je bent……….

Geef een reactie